Ganito Kung Dumalaw

Ganito Kung Dumalaw
Mikael Co

Ganito kung dumalaw sa akin ang mga salita:
madaling-araw, hanging nagtatampisaw
sa luha ng lumisang dilim, liwanag
na nahihiya, nagtatangkang kumawala sa tanikala
ng gabi. Madaling araw—
kung kalian pinakamapang-akit, pinakamaputi
ang bagong papel, pinakamaitim ang tinta,
sing-itim ng langit kanina lamang, pinakamalawak
ang kawalan, salimuot, pag-alaala, paglimot.
Maniwala, malubhang karamdaman ang pagtula.
Nagtataboy ng antok, nangungutya, nang-uudyok,
lagnat ng ulirat, kombulsyon ng kaluluwa.
Ninanakaw sa akin ng pahina ang pahinga,
tuwing madaling araw, ganitong nagbabadya
ang umaga, nanlulunod ang ginaw. Maniwala,
dambuhala ang sala sa akin ng salita,
sinlaki ng mga tala kagabi (tuldok sa langit
na inaangkin ang kalawakan), simbigat ng buwan
kagabi (lumulutang sa langit, humihigop
sa mga alon,) singhapdi ng buwan kagabi
(nagnanaknak na pigsa ng kalawakan.) Malupit
na kasintahan ang salita, darating para lamang
makipagtalik, maninigarilyo sa isang sulok ng silid
habang nagluluwal ka ng sanggol na inihihiga sa papel,
nagdurugo ng tinta, pinasususo ng luha. Malupit,
malupit na mangingibig ang salita—
dadalawin ka lamang kung kailan kailangan,
pagkatapos iiwan, iiwan nang parang hamog
sa pagdating ng tanghali, parang asawang
di marunong humalik, iiwan ka nang walang pasabi,
iiwan ka, nalimot na, nilimot,
nilimot nang walang pasubali.

Nailathala sa Dapitan. Nakalimutan ko na ang specific issue number.

Tulang nagmu-multo multo
Tanagang nanundo-nundo

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s